Καταρράκτης Καλάμαρης: μια μικρή απόδραση κοντά στη Γιάλοβα

Λίγα χιλιόμετρα από τη Γιάλοβα, κρυμμένος μέσα στην πυκνή βλάστηση, βρίσκεται ο καταρράκτης Καλάμαρης. Ένα όμορφο και σχετικά άγνωστο σημείο της Μεσσηνίας, που μπορεί κανείς να επισκεφθεί χωρίς μεγάλη πεζοπορία και να το συνδυάσει εύκολα με μια ημέρα στην ευρύτερη περιοχή της Πύλου και της Γιάλοβας.

Ο καταρράκτης έχει ύψος περίπου 20 μέτρα και τα νερά του σχηματίζουν στη βάση του μια μικρή, ρηχή λιμνούλα. Το τοπίο γύρω του είναι κατάφυτο και έρχεται σε έντονη αντίθεση με τους ελαιώνες που κυριαρχούν στην ευρύτερη περιοχή.

Καταρράκτης Καλάμαρης κοντά στη Γιάλοβα Μεσσηνίας

Πώς θα φτάσετε

Κινούμενοι στον δρόμο Μαραθόπολης–Πύλου και πλησιάζοντας προς τη Γιάλοβα, στο ύψος της διασταύρωσης προς την παραλία Διβάρι (Χρυσή Ακτή), ακολουθούμε προς την αντίθετη κατεύθυνση τον δρόμο προς Σχινόλακκα.

Μετά από ένα σύντομο κομμάτι επαρχιακού δρόμου, η διαδρομή συνεχίζει σε χωματόδρομο ανάμεσα σε ελαιώνες. Ο χωματόδρομος είναι βατός με ένα συμβατικό αυτοκίνητο, με τη συνηθισμένη βέβαια προσοχή που απαιτεί η οδήγηση σε τέτοιους δρόμους. Στο τέλος του αφήνουμε το αυτοκίνητο και συνεχίζουμε με τα πόδια.

Το μονοπάτι είναι στενό και περνά μέσα από πυκνή βλάστηση. Έχει μικρές ανηφόρες και κατηφόρες, αλλά είναι σύντομο: σε περίπου 10–15 λεπτά φτάνουμε στον καταρράκτη.

Πότε αξίζει να πάτε

Η καλύτερη περίοδος για να δείτε τον Καλάμαρη με αρκετό νερό είναι από τον χειμώνα μέχρι την άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού. Την άνοιξη, ειδικά, το νερό και η πυκνή βλάστηση κάνουν το τοπίο ιδιαίτερα όμορφο. Από τον Μάιο και μετά η ροή αρχίζει σταδιακά να μειώνεται και, ανάλογα με τις βροχές που έχουν προηγηθεί, τους καλοκαιρινούς μήνες —ιδιαίτερα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο— είναι πιθανό ο καταρράκτης να μην έχει καθόλου νερό.

Η επίσκεψη δεν απαιτεί πολύ χρόνο. Μπορεί να αποτελέσει μια μικρή παράκαμψη για όσους μένουν στη Γιάλοβα, την Πύλο ή τη Μαραθόπολη και να συνδυαστεί εύκολα με μπάνιο στο Διβάρι ή με μια ημέρα εξερεύνησης της περιοχής.

Μισή ώρα ή μία ώρα δίπλα στο νερό, μέσα στη σκιά και τη βλάστηση, αρκεί για να αλλάξει εντελώς τον ρυθμό της ημέρας.